Στο «ποντίκι» της προηγούμενης βδομάδας βρήκα ένα άρθρο με θέμα ιατρικών εξετάσεων μέσω ίντερνετ. Αναλυτικότερα ο ενδιαφερόμενος θα στέλνει δείγμα σάλιου και η εταιρία θα σου στέλνει τα αποτελέσματα εξετάσεων DNA για πάνω από 20 ασθένειες που πιθανόν θα αντιμετωπίσεις στο κοντινό η απώτερο μέλλον. Το άρθρο σημειώνει τα πλεονεκτήματα της υπηρεσίας αυτής αλλά θέτει και ερωτήματα όπως: «Πόσο αξιόπιστη είναι η υπηρεσία αυτή;» «Από ποίους θα ελέγχεται;» «Μήπως διαρρέουν σε εργοδότες και ασφαλιστές;» «Θέλουμε να ξέρουμε τι θα πάθουμε;» Όλα αυτά τα ερωτήματα είναι σοβαρά αλλά θεωρώ ότι είναι εύκολο να αντιμετωπιστούν και στο κάτω κάτω της γραφής δε θεωρώ ότι είναι ικανά να σταματήσουν την τεχνολογική πρόοδο και τέτοιου είδους επιτεύγματα.
Στο άρθρο αυτό όμως θέλω να ασχοληθώ με το τελευταίο ερώτημα που έθεσε η εφημερίδα δηλαδή «Θέλουμε να ξέρουμε τι θα μας συμβεί;» και όχι γιατί να μην θέλουμε; Δεν είναι οξύμωρο ο άνθρωπος που από τη φύση του είναι εξερευνητής να μην θέλει να ξέρει για τον ίδιο του τον εαυτό; Είναι όντως καταπληκτικό να φοβόμαστε να ξέρουμε. Αυτό συμβαίνει κατά την γνώμη μου γιατί μας συναρπάζει το άγνωστο ενώ το γνωστό μας κάνει να βαριόμαστε. Μας συναρπάζει και κρατάει σε εγρήγορση και λίγο το φοβόμαστε και όλα αυτά τα συναισθήματα μας κρατάν ζωντανούς. Μήπως αυτή δεν είναι η διεργασία που κάνει επιστήμονες να ερευνούν με αυταπάρνηση ποίκιλα θέματα; Ο ίδιος λόγος δεν είναι που κάνει ένα άντρα να γίνεται κυνηγός για μια γυναίκα που δεν ξέρει και μόλις γνωρίσει κάθε πόντο εξωτερικό και εσωτερικό (εννοώ το μυαλό της) τη βαριέται και ζητά διαζύγιο;
Το δίλημμα όμως τελικά είναι ψευδεπίγραφο. Είναι λανθασμένη αυτή η λογική απλούστατα γιατί όταν μετά από κόπο γνωρίσεις κάτι τότε διαπιστώνεις έκπληκτος και με μικρή απογοήτευση ότι τα καινούρια πράγματα που δε γνωρίζεις είναι πολύ περισσότερα από αυτά που ήδη ξέρεις. Είναι γνωστό το σχήμα που εάν αυτά που ξέρουμε είναι μέσα σε ένα κύκλο και αυτά που δε ξέρουμε έξω από αυτόν. Τότε εάν με μεγάλο κόπο διευρύνουμε το γνωστικό μας πεδίο και μεγαλώσουμε τον κύκλο αυτόματα μεγαλώνει και η περίμετρος του δηλαδή τα σημεία επαφής των γνωστών και αγνώστων άρα μεγαλώνει και η άγνοιά μας !!!
Συμπερασματικά θέλω να πω ότι πρέπει να υπάρχουν άγνωστα γιατί απλούστατα δε είμαστε θεοί για να τα ξέρουμε όλα και με την ίδια λογική αποκλείεται να τα μάθουμε όλα. Αλλά είναι καταπληκτικό να μην ξέρεις και να προσπαθείς να το γνωρίσεις το συναίσθημα θέλω να το παραλληλίσω με την ερωτική πράξη και εάν στο τέλος καταφέρεις να γνωρίσεις το άγνωστο τότε αυτό είναι εφάμιλλο με τον οργασμό αλλά μετά από λίγο διαπιστώνεις ότι το καταπληκτικό που κατάφερες είναι μια τρύπα (στο νερό).
Στο άρθρο αυτό όμως θέλω να ασχοληθώ με το τελευταίο ερώτημα που έθεσε η εφημερίδα δηλαδή «Θέλουμε να ξέρουμε τι θα μας συμβεί;» και όχι γιατί να μην θέλουμε; Δεν είναι οξύμωρο ο άνθρωπος που από τη φύση του είναι εξερευνητής να μην θέλει να ξέρει για τον ίδιο του τον εαυτό; Είναι όντως καταπληκτικό να φοβόμαστε να ξέρουμε. Αυτό συμβαίνει κατά την γνώμη μου γιατί μας συναρπάζει το άγνωστο ενώ το γνωστό μας κάνει να βαριόμαστε. Μας συναρπάζει και κρατάει σε εγρήγορση και λίγο το φοβόμαστε και όλα αυτά τα συναισθήματα μας κρατάν ζωντανούς. Μήπως αυτή δεν είναι η διεργασία που κάνει επιστήμονες να ερευνούν με αυταπάρνηση ποίκιλα θέματα; Ο ίδιος λόγος δεν είναι που κάνει ένα άντρα να γίνεται κυνηγός για μια γυναίκα που δεν ξέρει και μόλις γνωρίσει κάθε πόντο εξωτερικό και εσωτερικό (εννοώ το μυαλό της) τη βαριέται και ζητά διαζύγιο;
Το δίλημμα όμως τελικά είναι ψευδεπίγραφο. Είναι λανθασμένη αυτή η λογική απλούστατα γιατί όταν μετά από κόπο γνωρίσεις κάτι τότε διαπιστώνεις έκπληκτος και με μικρή απογοήτευση ότι τα καινούρια πράγματα που δε γνωρίζεις είναι πολύ περισσότερα από αυτά που ήδη ξέρεις. Είναι γνωστό το σχήμα που εάν αυτά που ξέρουμε είναι μέσα σε ένα κύκλο και αυτά που δε ξέρουμε έξω από αυτόν. Τότε εάν με μεγάλο κόπο διευρύνουμε το γνωστικό μας πεδίο και μεγαλώσουμε τον κύκλο αυτόματα μεγαλώνει και η περίμετρος του δηλαδή τα σημεία επαφής των γνωστών και αγνώστων άρα μεγαλώνει και η άγνοιά μας !!!
Συμπερασματικά θέλω να πω ότι πρέπει να υπάρχουν άγνωστα γιατί απλούστατα δε είμαστε θεοί για να τα ξέρουμε όλα και με την ίδια λογική αποκλείεται να τα μάθουμε όλα. Αλλά είναι καταπληκτικό να μην ξέρεις και να προσπαθείς να το γνωρίσεις το συναίσθημα θέλω να το παραλληλίσω με την ερωτική πράξη και εάν στο τέλος καταφέρεις να γνωρίσεις το άγνωστο τότε αυτό είναι εφάμιλλο με τον οργασμό αλλά μετά από λίγο διαπιστώνεις ότι το καταπληκτικό που κατάφερες είναι μια τρύπα (στο νερό).
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου