Όπως έχω πει και παλιότερα οι απόψεις μου αποκλίνουν συχνά από τις απόψεις των περισσοτέρων αφού δε μου αρέσει η κατάσταση των πραγμάτων γενικότερα σήμερα. Σήμερα θέλω να καταθέσω την αντίθεση μου στους πολέμιους της παγκοσμιοποίησης. Παρόλο που θεωρώ ότι άσχετα με τις κινητοποιήσεις η παγκοσμιοποίηση θα επεκταθεί όλο και περισσότερο.
Αυτοί που αντιδρούν στην παγκοσμιοποίηση θεωρούν ότι μια τέτοια εξέλιξη θα είναι καταστροφική αφού θα αλλοτριωθούμε και θα συνθλιβούμε κάτω από τεράστια συμφέροντα και πολυεθνικές. Επίσης υποστηρίζουν ότι η γλώσσα και ο πολιτισμός μας που ήταν τόσο φωτεινός στα βάθη της αρχαιότητας θα καταπατηθεί. Όλα αυτά ακούγονται λογικά και γι αυτό πραγματικά παρατηρείται το ρεύμα ενάντια της παγκοσμιοποίησης να γιγαντώνονται και να αποκτά όλο και περισσότερους οπαδούς. Όλα αυτά είναι καλά εκτός από ένα σημείο που νομίζω διαφεύγει από όλους αυτούς και θέλω να επισημάνω με αυτό το άρθρο μου.
Δε χρειαζόμαστε τους ξένους για να καταστραφούμε αλλά ήδη μας έχει πάρει η κατηφόρα και το κακό που προβλέπουν οι ευαίσθητοι της οικονομίας και του πολιτισμού είναι ήδη εδώ. Μόνοι μας καταπατούμε κάθε ιδέα του μεγάλου του ιδανικού όπως Ολυμπιάδα, όπως δίκαιο, όπως αξιοκρατία, όπως ελευθερία και δημοκρατία. Δε χρειαζόμαστε βοήθεια για να υπερχρεωθούμε και μετά να φωνάζουμε οι τράπεζες οι κλέφτες μου παίρνουν την μεζονέτα και το τζιπ. Χάσαμε τα ιδανικά μας, χάσαμε την ψυχή μας και τώρα φοβούμαστε την παγκοσμιοποίηση. Τι περισσότερο κακό μπορεί να μας κάνει;
Αντίθετος πολλές ανωμαλίες που ζούμε στην Ελλάδα οι ξένοι τα έχουν λύσει και με την παγκοσμιοποίηση θα επιβληθούν και εδώ (στην πραγματικότητα αυτό μας τρομάζει ότι θα μας επιβληθούν χωρίς να εξετάζουμε ότι πολλά από αυτά μπορεί και να είναι καλά). Παραδείγματος χάρη όποιος ξέρει έστω λίγο από δημόσιο ξέρει ότι ισχύει κάτι καταπληκτικό. Έχουν αντιστραφεί οι πίνακες κατάταξης στελεχών κατά περίπτωση και οι πρώτοι είναι τελευταίοι και οι τελευταίοι μας διοικούν. Αυτό δεν είναι φυσικά παράνομο αφού οι άνθρωποι είναι δεινοί ρήτορες και μαγεύοντας ολόκληρες επιτροπές παίρνουν άριστα στις συνεντεύξεις, ενώ οι υπόλοιποι ίσα ίσα την βάση. Τέτοια προβλήματα της νεοελληνικής μας πραγματικότητας μπορώ να αναφέρω πολλά και εσείς μάλλον θα ξέρετε περισσότερα αλλά αυτά τα προβλήματα στους ξένους είναι λυμένα από καιρό. Αυτό που είναι πιο ανησυχητικό είναι σιωπή που επικρατεί σε αυτά τα θέματα παρόλο που τα ξέρουν όλοι, γιατί όλοι ελπίζουν ότι κάποια στιγμή θα ευνοηθούν από αυτό το σύστημα κάποια στιγμή. Ακόμα και αν κάποιος μιλήσει τότε ακούς το καταπληκτικό «Γιατί τα ίδια δεν έκαναν και οι άλλοι;» ή «Τι φωνάζεις αν έρθουν οι άλλοι θα κάνουν χειρότερα;» Γι αυτό σας λέω η μόνη μου ελπίδα είναι πλέον η εδραίωση της παγκοσμιοποίησης και η δια βούρδουλα επιβολή του δίκιου (έστω του δυνατού) Αφού δεν είμαστε ικανοί να κρατήσουμε τον ΟΤΕ ας τον πάρουν οι γερμανοί είναι πιο πιθανό να τον κάνουν μια δυνατή πολυεθνική.
Αλλά τι σας λέω αυτά τα έχει πει εδώ και πολύ καιρό ο Καβάφης: «Και τώρα τι θα γένουμε χωρίς βαρβάρους. Οι άνθρωποι αυτοί ήσαν μιά κάποια λύσις.»
Αυτοί που αντιδρούν στην παγκοσμιοποίηση θεωρούν ότι μια τέτοια εξέλιξη θα είναι καταστροφική αφού θα αλλοτριωθούμε και θα συνθλιβούμε κάτω από τεράστια συμφέροντα και πολυεθνικές. Επίσης υποστηρίζουν ότι η γλώσσα και ο πολιτισμός μας που ήταν τόσο φωτεινός στα βάθη της αρχαιότητας θα καταπατηθεί. Όλα αυτά ακούγονται λογικά και γι αυτό πραγματικά παρατηρείται το ρεύμα ενάντια της παγκοσμιοποίησης να γιγαντώνονται και να αποκτά όλο και περισσότερους οπαδούς. Όλα αυτά είναι καλά εκτός από ένα σημείο που νομίζω διαφεύγει από όλους αυτούς και θέλω να επισημάνω με αυτό το άρθρο μου.
Δε χρειαζόμαστε τους ξένους για να καταστραφούμε αλλά ήδη μας έχει πάρει η κατηφόρα και το κακό που προβλέπουν οι ευαίσθητοι της οικονομίας και του πολιτισμού είναι ήδη εδώ. Μόνοι μας καταπατούμε κάθε ιδέα του μεγάλου του ιδανικού όπως Ολυμπιάδα, όπως δίκαιο, όπως αξιοκρατία, όπως ελευθερία και δημοκρατία. Δε χρειαζόμαστε βοήθεια για να υπερχρεωθούμε και μετά να φωνάζουμε οι τράπεζες οι κλέφτες μου παίρνουν την μεζονέτα και το τζιπ. Χάσαμε τα ιδανικά μας, χάσαμε την ψυχή μας και τώρα φοβούμαστε την παγκοσμιοποίηση. Τι περισσότερο κακό μπορεί να μας κάνει;
Αντίθετος πολλές ανωμαλίες που ζούμε στην Ελλάδα οι ξένοι τα έχουν λύσει και με την παγκοσμιοποίηση θα επιβληθούν και εδώ (στην πραγματικότητα αυτό μας τρομάζει ότι θα μας επιβληθούν χωρίς να εξετάζουμε ότι πολλά από αυτά μπορεί και να είναι καλά). Παραδείγματος χάρη όποιος ξέρει έστω λίγο από δημόσιο ξέρει ότι ισχύει κάτι καταπληκτικό. Έχουν αντιστραφεί οι πίνακες κατάταξης στελεχών κατά περίπτωση και οι πρώτοι είναι τελευταίοι και οι τελευταίοι μας διοικούν. Αυτό δεν είναι φυσικά παράνομο αφού οι άνθρωποι είναι δεινοί ρήτορες και μαγεύοντας ολόκληρες επιτροπές παίρνουν άριστα στις συνεντεύξεις, ενώ οι υπόλοιποι ίσα ίσα την βάση. Τέτοια προβλήματα της νεοελληνικής μας πραγματικότητας μπορώ να αναφέρω πολλά και εσείς μάλλον θα ξέρετε περισσότερα αλλά αυτά τα προβλήματα στους ξένους είναι λυμένα από καιρό. Αυτό που είναι πιο ανησυχητικό είναι σιωπή που επικρατεί σε αυτά τα θέματα παρόλο που τα ξέρουν όλοι, γιατί όλοι ελπίζουν ότι κάποια στιγμή θα ευνοηθούν από αυτό το σύστημα κάποια στιγμή. Ακόμα και αν κάποιος μιλήσει τότε ακούς το καταπληκτικό «Γιατί τα ίδια δεν έκαναν και οι άλλοι;» ή «Τι φωνάζεις αν έρθουν οι άλλοι θα κάνουν χειρότερα;» Γι αυτό σας λέω η μόνη μου ελπίδα είναι πλέον η εδραίωση της παγκοσμιοποίησης και η δια βούρδουλα επιβολή του δίκιου (έστω του δυνατού) Αφού δεν είμαστε ικανοί να κρατήσουμε τον ΟΤΕ ας τον πάρουν οι γερμανοί είναι πιο πιθανό να τον κάνουν μια δυνατή πολυεθνική.
Αλλά τι σας λέω αυτά τα έχει πει εδώ και πολύ καιρό ο Καβάφης: «Και τώρα τι θα γένουμε χωρίς βαρβάρους. Οι άνθρωποι αυτοί ήσαν μιά κάποια λύσις.»
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου